ناين مووي دانلود رايگان فيلم و سريال با لينک مستقيم .::9Movie.Wiki::.
من، کانستنس رید، تو را میپذیرم، ای کلیفورد چترلی
،که همسر قانونی من باشی
که داشته باشمت و نگه دارمت از بدین روز
چه برای بهتر باشد و چه برای کهتر
چه برای غنی دستی‌تر باشد و چه برای تهی دستی تر
.در بیماری و سلامتی
‫چه حسی داره؟
‫نمیدونم. فردا ازم بپرس.
‫- باید یه چیزی بخوری. ‫- باید از تو این لباس در بیام.
‫اوه.
‫اومم.
‫چطور بنظر میرسم؟
‫خب، شک دارم که کلیفورد بخواد زیادی دم پذیرفش وایسه.
‫فکر میکنی اگه مادرش بود راضی می‌بود؟
‫خب، کاملا مطمعن نیستم که من راضی باشم.
‫داریم درباره لباس حرف میزنیم الان، هیلدا،
‫یا عروسی؟
‫اون فردا صبح برمیگرده به جبهه. ‫فکر کن اگه ولش کنیم،
‫و بعدش یه اتفاق وحشتناک رخ بده.
‫- نمیتونستی باهاش سکس داشته باشی؟ ‫- هیلدا! جدی باش.
‫هستم. تعهد خیلی کمتریه، و ‫این تمام چیزیه که کلیفورد میخواد به هرحال.
‫کلیفورد اینجوریا نیست.
‫تو می‌‌شناسیش. اون مهربون و بافکره.
‫اون باعث میشه من حس امنیت داشته باشم.
‫خانواده‌اش از خانواده ما سنتی ترن، گمون کنم،
‫ولی فکر کنم دید خودش درواقع خیلی مدرنه.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫هممم....
‫- درباره پسر آلمانیه میدونه؟ ‫- آره. و میگه اهمیته نداره.
‫قبل از جنگ بود پس به حساب نمیاد.
‫تو لازم نیست متقاعدم کنی. ‫من خودم نسخه پسر آلمانیه خودمو داشتم، یادت میاد؟
‫خب، مال من مرده.
‫میبینی، فقط همینه.
‫چیه؟
‫نمیخوام ببینم دوباره آسیب ببینی.
‫تو، اوه... در دلت رو به سادگی
‫باز میکنی.
‫اوه، هیلدا!
‫- کلیفورد! ‫- نیروهای تجدید قوا رسیدند!
‫ذهنمو خوندی.
‫من نزدیک بود مال تو رو توی راه بخورم.
‫- به سلامتی. ‫- به سلامتی.
‫خب، حالا چی؟
‫پدرامون دارن پیکشون رو آماده میکنن.
‫میشه باهم باهاشون روبرو بشیم؟
‫البته.
‫تو محشر بنظر میرسی، کان.
‫ممنون.
‫- میتونم صداشونو بشنوم. ‫- آره.
‫اوه...
‫آماده‌ای؟
‫خب، اینم به سلامتی کلیفورد و کانی...
‫...امید جدیدمون برای یه وارث شهرک رگبی.
‫به سلامتی کلیفورد و کانی.
‫پدر این تنها دلیل ازدواج ما نیست.
‫نه. دیگه مگه چه دلیلی میتونه برای ازدواج یه بارونت باشه؟ ‫(بارونت: لقبی اشرافی)
‫هووشش.
‫- ازدواج کردم چون کانی رو یافتم. ‫- و من تو رو.
‫ما دوست داریم که سپاس‌گوی اونایی باشیم که ‫سهمیه کره و شکر خودشون رو اهدا کردن
‫تا به جشن گرفتن ما کمک کنن.
‫به سلامتی وارث بعدی چترلی.
‫به سلامتی چترلی‌ها!
‫ما فقط تماشا میکنیم و صبر میدیم.
‫اوه آره.
‫ای خدا.
‫"دیگه چه دلیلی میتونه باشه که یه بارونت ازدواج کنه؟"
‫باور نکردنیه.
‫تو بچه میخوای، کلیفورد؟
‫اوه، آره. آره، یه روزی.
‫- برای رضای خودمون، نه بخاطر پدرم. ‫- هومم.
‫برفرض اینکه تو بخوای.
‫فکر کنم آره میخوام.
‫چیه؟ خوبی؟
‫آره، آمم، البته. ببخشید. اوه...
‫فقط اینکه، آمم...
‫نمیتونم به برگشت به جبهه فکر نکنم.
‫- من... من میدونم روبراه خواهم بود. ‫- خواهی بود.
‫- ما لازم نیست کاری کنیم. ‫- نه نه، من... من دلم میخواد.
‫مطمعنی نمیخوای من بیام به ایستگاه؟
‫ممنون.
‫بیا ازش یه صحنه مراسم درست نکنیم، باشه؟
‫دوست دارم کان.
‫خدافظ.
‫مشتاقانه چشم به راه نامه‌هاتم.
‫هر روز برات نامه مینویسم.
‫هیلدای عزیز، ‫میدانستم که جنگ همه‌گان ما را تغییر میدهد،
‫اما مطمعن نبودم تا چه حد.
‫به احساس میرسد که انگار نیمه عمری پیش به ختم رسید،
‫نه فقط نیمه سالی.
‫ما از لندن تغییر مکان داده‌ایم.
‫همین الان رسیده‌ایم به رگبی.
‫خانه املاکی کلیفورد.
‫وقتی سروسامون بگیریم، انتظار دارم دوباره ‫اغلب برایت نامه بنویسم.
‫خواهر عزیزت، کانی.
‫ممنون.
‫به خانه خوش آمدین، آقای کلیفورد. ‫ما براتون دعا میکردیم.
‫ممنون آقای وارن.
‫این خودشه.
‫بسیارخب.
‫ممنون، من میتونم، اوه... از پسش بیام.
‫آقا و خانوم وارن، این همسرمه،
‫بانو چترلی جدید.
‫خیلی از دیدنتون خوشوقتم، بانوی من.
‫کلی کار هست که باید به انجام برسه.
‫همه کارکنانی که میشه رو بازاستخدام کن، آقای وارن.
‫دختر پیر روزگار بهتری رو به خودش دیده.
‫ما دوباره به زندگی بر می‌گردونیمش.
‫ما فکر کردیم شما دوست دارین اتاق مطالعه پدرتون رو ‫بعنوان اتاق خواب اصلی استفاده کنین،
‫پس لازم نباشه با پله‌ها خودتون رو به زحمت بندازید.
‫ممنون خانوم وارن.
‫نه.
‫نه، بیاید بارها رو اینجا بزاریم.
‫ما از کتابخونه بعنوان یه سرآمد املاک استفاده خواهیم کرد.
‫واایی.
‫چه چیزی برای یه نویسنده الهام بخش‌تر از ‫خوابیدن میون کتاب‌ها هست؟
‫این جاییه که پدر رو پیدا کردن. ‫میگن که قلبش تسلیم شد.
‫فکر کنم از ماتم زدگی مرد.
‫کلیفورد... همش به سر رسیده حالا.
‫زندگی همون چیزیه که خودمون ازش می‌سازیم.
‫- خانوم وارن. ‫- بله.
‫بیاید پرده‌ها رو باز کنیم، اجازه بدیم یکم نور بیاد تو.
‫البته، بانوی من.
‫- باید دوروبر یه نگاهی بندازیم. ‫- اینکارو میکنم.
‫میتونی از اتاق خصوصی بالای کتابخونه استفاده کنی
‫اونجا که پرتره‌های خانوادگیه.
‫میتونی کل طبقه دوم رو داشته باشی.
‫به خونه خوش اومدی، کلیفورد.
‫خوبی؟ هواتو دارم. به من تکیه بده، وزنتو روم بزار.
‫- آماده؟ ‫- آره.
‫داره قلقش دستم میاد.
‫- عاشقشم. ‫- هومم.
‫میدونی، آمم....
‫تو فکر اینم که داستان کوتاهی که تو کمبریج ‫نوشتم رو گسترش بدم.
‫- هومم؟ ‫- تبدیلش کنم به یه رمان.
‫- ایده شگفت انگیزیه. ‫- اینطور فکر میکنی؟
‫اوهوم.
‫- ویراستارم میشی؟ ‫- البته.
‫تصحیح کننده املاء، تایپ کننده. ‫درخواست نامه‌ام رو ثبت میکنم.
‫به بالای پشته می‌رسونمت.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫اووه، این تخت نرم‌تر از اون چیزیه که فکرشو می‌کردم.
‫- اولین شب در راگبی. ‫- خوش اومدی.
‫- اوه، ببخشید. ‫- اوه مشکلی نیست واقعا.
‫چیه؟
‫شرمنده‌ام کان.
‫دیگه واقعا در توانم نیست، میدونی؟
‫خیلی شرمنده‌ام.
‫اشکالی نداره. نگران نباش.
‫روبه‌راه خواهی بود؟
‫آره.
‫دوست دارم کان.
‫این بداقبالیه، ولی تو خواهی دید
‫ما.... ما اینجا خوشبخت خواهیم بود.
‫در رگبی.
‫سلام قربان.
‫من یه مرد قوی پرکارم و پشیمونتون نمیکنم.
‫لیلی ویدونم. ‫مامانم برای آقای جفری کار میکرد.
‫جدی؟
‫الیور ملورز؟
‫تو، اوه، قبل از جنگ برای پدرم کار میکردی.
‫بله قربان.
‫- و تو یه ستوان ارتش بودی. ‫- درسته، بودم قربان.
‫آیا صادقانه فکر میکنی که برگشتن به شکاربانی
‫برات رضایت بخش خواهد بود بعد از دورانت بعنوان یه افسر؟
‫یه خورده سکوت برام مفید خواهد بود.
‫- من به اندازه کافی دیدم که جنگ چه بلایی سر آدم‌ها در میاره. ‫- هومم.
‫همونطور که من دیدم.
‫لابد تو راهت رو توی اطراف املاک بهتر میدونی تا من.
‫اوه نه بانوی من. ‫نمیتونستم به اینجا سر بزنم وقتی اون مشغول کار بود.
‫بسیار خب. خوش برگشتی خانوم ملورز.
‫قربان.
‫دراین صورت، باید راه اطرافمون رو باهم یاد بگیریم، مگه نه؟
‫ممنون لیلی.
‫اسم من کلی مارتین هست بانوی من.
‫- ممنون. ‫- من پنج سال خدمتکار بوده‌ام.
‫هیلدای عزیز،
‫من خیلی بی فکر هستم که زودتر برایت نامه ننوشتم.
‫در دفاع از خودم بگم که، رگبی به ‫یه عالمه مراقبت نیازمند بود.
‫ولی بلخره کارکنان کاملی داریم
‫که در احیای املاک شگفتی انجام داده‌اند.
‫نیروی کلیفورد برگشته.
‫من هنوزم تنها کسی هستم که او تمایل داره بهش کمک کنه.
‫ولی هر روز، بیشتر و بیشتر خودش به تنهایی میتونه انجام بده.
‫همیشه خدا گرفتار نوشت هست.
‫که این روحیش رو بالا نگه می‌داره و اون تقریبا ‫اولین رمانش رو تموم کرده.
‫"من اولین بار با خانوم گرتود سر یه شام خوری دیدار کردم، ‫ویرگول بزار،
‫که توسط لرد ویتربی برگزار شده بود."
‫ویتربی، و-ی-ت-ر-ب-ی.
‫"با از اون رفقایی که..." ‫من خیلی از این راضیم....
‫- "از اون رفقایی که..." ‫این طرفا سوت و کوره.
‫دلم برای زندگی که تو لندن داشتیم تنگ شده.
‫و البته، دلم برای تو تنگ شده.
‫ولی باید زندگی کنیم، گمونم،
‫حالا هر چقدر هم آسمون به زمین افتاده باشه.
‫یه سری مهمون داشتیم.
‫اکثرا رفیقای قدیمی مجرد کلیفورد.
‫به سختی تعجب‌آوره که اکثرشون زن پیدا نکردن، باور کن.
‫اغلب نویسنده‌ها هم بهمون سر میزنن
‫کسایین که کلیفورد دنبال مشاوره‌هاشون گشته.
‫ظاهراً دوستان قدیمیم
‫همگی بنظر فکر میکنن بداقبالی مسریه.
‫میدونم تو و اوون
‫درحال سفر بودید از وقتی که جنگ تموم شده
‫ولی وقتی برگشتی خونه خیلی دوس دارم ببینمت.
‫- دارم مزاحم میشم؟ ‫- نه اصلا.
‫داشتم فکر فکر میکردم به برگشتن به لندن برای یه چند روزی
‫تا به هیلدا سر بزنم.
‫منو ول کنی خودم از خودم دفاع کنم؟
‫ما یه خونه پر از خدمتکار داریم.
‫من به خدمتکار نیازی ندارم. به تو نیاز دارم.
‫چرا هیلدا رو دعوت نمیکنی؟ ‫اون قدمش بیش از خوش آمد پذیرفته هست.
‫کردم. اون نمیتونه از لندن دور شه برای یه چند هفته‌ای.
‫خوشحالم که حداقل توانایی اومدنش رو داره.
‫میرم یه قدمی بزنم.
‫چرا؟ میتونیم خانم وارن رو برای هرچی نیاز داری بفرستیم.
‫من به هیچی نیاز ندارم کلیفورد. ‫فقط میخوام برم یه قدمی بزنم.
‫بسیارخب عزیزم.
‫- هرجور دوس داری. ‫- یا مسیح.
‫سلام.
‫فلاسی! بیا اینجا دختر.
‫بیا.
‫آفرین دختر خوب. دختر خوب.
‫به پایین‌تر پرسه زدم و یه نهر رو پیدا کردم که ‫درست از میون جنگل جریان داره.
‫فکر کنم اونجا رو میشناسم. ‫شک دارم که قادر باشم اونجا برم دیگه.
‫مطمعنم یه راهی میتونیم پیدا کنیم اگه میخوای بری.
‫- درسته. ‫- شاید.
‫اینم از این.
‫آماده‌ای؟ ‫- آره.
‫بسیارخب.
‫خوبه.
‫- خوبه؟ ‫- آره.
‫اوه دلم نمیخواد منو بندازی.
‫نمیندازمت.
‫ببین، فقط....
‫حالا شد.
‫حالا شد. خوبه. فقط بزار برم اینجا.
‫ممنون. ممنون.
‫بفرما.
‫میبینی اصلا به کمکم نیاز نداشتی.
‫- باید گاهایی باشه که ازم متنفری بخاطر این چیزا. ‫- نه.
‫سرزنشت نميکنم.
‫بعضی روزها هست که میگم ای کاش مرده بودم برنگشته بودم.
‫کلیفورد.
‫اینجوری حرف نزن.
‫من بدون تو گم میشدم کان. ‫اینو میدونی.
‫بیا چندتا پنجره باز کنیم هوای تازه بیاد این تو.
‫هیچوقت ندیدم آسمون اینقدر شفاف باشه.
‫آره خب هیچ دودی تو هوا نیست. ‫معازن برای روز اول ماه می بسته هستن.
‫باید بری به تورشال.
‫زیبایی ببینی. میتونی اینکارو کنی، میدونی؟
‫فقط سرموقع برای چایی برگرد.
‫- آره ممکنه برم. ‫- هوم.
‫- از دیدنت خوشحالم بانو چترلی. ‫- بانوی من.
‫از دیدنت خوشوقتم بانو چترلی.
‫وای چه مهربون.
‫ممنون.
‫روز می رو بهتون تبریک میگم، بانوی من.
‫روز می مبارک.
‫این کیه؟ چه عزیزه.
‫- این جوزفین منه. ‫- سلام جوزفین.
‫به بانو چترلی سلام کن.
‫مثل اینکه امروز رو مردم این اثر رو میزارم.
‫من خانوم فلینت هستم. اینجا تو روستا معلم مدرسه‌ام.
‫من کانیم. از دیدنت خوشوقتم.
‫من... من شوهرم مزرعه مرهی رو از املاکتون اجاره میکنه.
‫- مزرعه مرهی؟ ‫- از جایی که اقامت دارین خیلی دور نیست.
‫دوشادوش تا ابد میجنگیم.
‫شمار بیشتر باعث توقفشان می‌شود.
‫مادامی که باهم یکپارچه بایستیم.
‫اون چی بود دیگه؟
‫معدنچیان. ‫دارن اعتراض میکنن دوباره.
‫- دوباره؟ ‫- ولش کن!
‫عام، این، عام، این قضیه زیاد اتفاق میفته؟
‫احتمالا باید از یکی معادن دیگه‌ای باشن.
‫شغلشون رو از دست میدادن اگه تو روستای خودشون ‫اینجوری رژه میرفتن.
‫این معنیش اینه که معدنچیان تورشال توی ‫روستاهای دیگه اعتراض میکنن؟
‫من که نمیدونم.
‫ممکنه به بچه‌هاشون درس بدم،
‫ولی وقتی پای حرف زن‌های معدنچیان بیاد من یه بیگانه‌ام.
‫حالا شدیم دوتا. (منم همینطور)
‫- سلام علیکم بانو چترلی. ‫- سلام.
‫باید یه روزی بیای مرهی.
‫- خیلی دوست داریم مهمونمون باشین. ‫- خوشم میاد.
‫ممنون.
‫داری کجا میری؟
‫همیشه دلت میخواست توی یکی از پیاده روی‌هات ‫بهت ملحق بشم.
‫به یه جایی فکر کردم که دوست داشتم بهت نشونش بدم.
‫فکر نکنم صندلیت برای این ساخته شده باشه.
‫هی ملورز بهمون یه دست کمک برسون توی ‫زور زدنمون برای روکار انداختن دوباره این صندلی.
‫چشم قربان.
‫کانی با ملورز آشنا شدی، شکاربان جدیدمون؟
‫بگیر بشین تو، فلاس.
‫فقط داره دوستانه رفتار میکنه.
‫خب حالا.
‫آقای ملورز مدتیه تو رگبی بودین؟
‫اینجا بزرگ شدم بانوی محترم.
‫وای.
‫به کمک نیاز داری؟
‫ملورز خودش کاملا زور هل دادن رو داره. بفرما.
‫حالا... حالا حالا.
‫کار دیگه‌ای ندارید قربان؟
‫کار دیگه‌ای نیست. روز بخیر.
‫مهربونیت رو رسوند. ‫امیدوارم زیادی سنگین نبوده باشه.
‫نه، سنگین نیست.
‫روز خوبی داشته باشید بانوی ارجمند.
‫بچه بودم اینجا میومدم ساعت‌ها مینشستم.
‫یکی از بهترین مناظر توی کل میدلندز.
‫دلم میخواد اون بیشه‌ها رو احیا کنم.
‫اگه این اماکن حفاظت نشن، انگلیسی باقی نمیمونه.
‫طریقه زندگیمون به اتمام میرسه، ‫عاری از اهمیت اونچه که فردا کردیم تا ازش دفاع کنیم.
‫من به این اهمیت میدم که قادر نیستم اینجا ‫پسری داشته باشم بیش از هرجای دیگه‌ای.
‫متاسفم که نمیتونیم یه پسر داشته باشیم.
‫تقریبا یه چیز خوبی می‌بود اگه یه پسر از یه مرد دیگه داشتی.
‫جدی که نمیگی؟
‫- چرا که نه؟ ‫- چرا که نه؟ چونکه...
‫چونکه ما ازدواج کردیم.
‫من با تو ازدواج کردم کلیفورد.
‫چرا اصن همچین چیزیو پیشنهاد بدی؟
‫تو بهم گفتی که چقدر دوس داری یه فرزند داشته باشی.
‫اینجوری میشه یکیو داشته باشی که ‫بهش محبت بورزی، روزت رو پر کنی.
‫تا اونجایی که کسی دیگه‌ای بدونه، من ممکنه که ‫هنوزم قادر نباشم پدری کنم برای یه بچه.
‫اگه ما اینجا تو رگبی بزرگش کنیم، اون مال ما خواهد بود.
‫تو واقعا اینو جدی میگی؟
‫خب البته که نمیخوام کاملا خودتو به اون بسپری،
‫ولی عمل مکانیکی سکس دو مقایسه با ‫یه زندگی مشترک هیچی نیست.
‫اگه برحسب به احساساتت حکمفرمایی کنی
‫میتونیم مثل یه سفر به دندون‌پزشکی ترتیب اینو بدیم.
‫یه سفر به....
‫و برات مهم نیست از چه مردی بچه‌دار شم؟
‫من به قضاوت خودت اطمینان دارم. ‫تو اجازه نمیدی آدم اشتباهی بهت دست بزنه.
‫شخصی با صلاحديدی فوق العاده. ‫شرف نام چترلی بهش بستگی داره.
‫انتظار داری بهت بگم این مرد کی بوده؟
‫بهتره که ندونم.
‫یه وارث اینقدر برات ارزش داره؟
‫برای مردم اینجا خیلی ارزش داره.
‫میدونم که میتونی بخاطر اونا انجامش بدی ‫و بخاطر چترلی‌ها.
‫تو باهام موافقی، مگه نیستی؟
‫من میرم جلو.
‫اوکی.
‫همه تو لندن دارن درباره کتابت حرف میزنن. ‫اثر خوبیه.
‫اینطور فکر میکنی؟
‫میخواستم یه چیز خاصی بنویسم.
‫نه فقط محبوب، بلکه چیزی واقعا درجه یک.
‫کل دسته رفقا سرتاسر تمام شمال شرقی،
‫جمع نگهش میدارن، اطمینان حاصل میکنن که همشونو...
‫شرمنده. عذرم رو میپذیرید؟ فقط برای یه لحظه؟
‫اوه بله. عاممم...
‫ممنون. ممنون آقا.
‫فکر میکنی مشکلات دنیا رو حل کردن تا الان؟
‫مطمعنم فکر میکنن اینکارو کردن.
‫مایه تاسفه که راه‌حل‌هاشون رو ‫تا طلوع که برسه فراموش میکنن.
‫تو یه نویسنده هستی. ‫شاید باید یادداشت برداری کنی.
‫شک دارم بهم خوش آمد بگن ‫تو اون حلقه نوشیدنی خوری.
‫نگران نباش منم واقعا جزء این دنیا نیستم.
‫- اوه ولی توش بزرگ شدی، مگه نه؟ ‫- بزور. پدرم یه هنرمنده.
‫از این رو من بین ویلاهای اجاره‌ای بزرگ شدم
‫و هر روز صبح به روی بوی سقز بیدار شدم.
‫بنظر قشنگ شبیه سبک زندگی بوهمیایی هست.
‫باید روزهایی باشه که اصلا حس یه بانو بودن نمیکنید.
‫من صبح برمیگردم خونه. ‫خوش شانس باشم اون دوباره برای دیدار دعوتم میکنه.
‫این اخرین باریه که نمایشنامه‌نویس ایرلندی رو دعوت میکنیم.
‫- میکلس؟ ‫- هومم.
‫اون دست قلمش خوبه، بلده چطور تیپ کنه،
‫ولی رفتار یه موش خیابونی دابلینی رو داره.
‫شاید بخاطر اینه که میدونه مادامی رو بورسه ‫که مردم اونو بدرد بخور ببینن.
‫ما هممون میدونیم جایگاهمون کجاست.
‫باید یه چیزی بخوری. ‫داری نحیف میشی.
‫حالم خوش نیست.
‫از موقع مکالمه‌‌مون حال خوشی نداشتم.
‫کلیفورد.
‫ایناهاشا. نگاه.
‫عکسم تو روزنامه‌اس.
‫رمان چترلی مورد توجه قرار گرفته
‫به دلیل تحلیل طنزآميزش از مردم و انگیزه‌هایشان،
‫اگرچه دیدگاه‌هایش درمورد جامعه مدرن ‫جوانانه و بازیگوشانه نیستند،
‫بلکه عجیبا و وقاحتا متکبرانه هستند.
‫- کلیفورد، دست بکش از خوندن. ‫- "یه نمایش فوق العاده از پوچی."
‫فقط یه نقده.
‫ولی حق باهاشونه.
‫اونا... اونا درست افکارمو دریافتن.
‫همش هیچ و پوچه.
‫یه خونه، عشق، سکس، ازدواج، دوستی، همش.
‫جدی اینو نمیگی.
‫فکر کنم که جدی بگم.
‫جدیم. کل نکته زندگانی
‫اینه که یاد بگیری پوچی وسیع زندگی رو قبول کنی.
‫من میرم لباس بپوشم.
‫کانی. کانی، منم.
‫وای خدایا، تو اومدی.
‫- مشکل چیه؟ ‫- من...
‫مشکل چیه؟
‫بهم بگو مشکل چیه.
‫اصن داری چیکاری میکنی؟
‫این چیه؟
‫من فقط... من فقط یه تغییر میخواستم و...
‫مریضی.
‫- نه خوبم. ‫- هیچکی مراقبت نبوده؟
‫بودن.
‫من بدجور کلافه‌ام از پاییده شدن توسطشون، هیلدا.
‫ناگریزانه‌‌اس. اون...
‫خیلی کلافه‌ام.
‫اشکالی نداره.
‫ممنون.
‫کانی حالش خوب نیست، کلیفورد.
‫اینطور فکر میکنی؟
‫اون داغون خسته‌اس. ‫ببین چقدر نحیف شده.
‫بیم دارم که براش مناسب نیست نیمه باکره باشه.
‫این صندلی هم مناسب وفق حالم نیست، هیلدا.
‫پیشنهادت چیه؟ ‫پیدا کردن یه سرباز آلمانی دیگه‌ات؟
‫اون به دکتر نیاز داره. یه دکتر داری این اطراف؟
‫بهش رسیدگی میکنم.
‫نه. میبرمش به یه دکتر که بهش اعتماد داریم.
‫در عین حال،
‫تو باید یکیو استخدام کنی که شخصا ازت مراقبت کنه.
‫- من بی نقصانه حالم خوبه، ممنون. ‫- من در اون مورد نگران نیستم، کلیفورد.
‫کی از اون مراقبت میکنه وقتی اون از تو مراقبت میکنه؟
‫- کانی و من درموردش بحث خواهیم کرد. ‫- کانی و من همین الانشم اینکارو کردم.
‫باور دارم که این زن رو میشناسی.
‫خانوم بولتون. اون مراقبت بود وقتی جوون بودی.
‫کانی بیش از این مراقب‌گر تو نخواهد بود.
‫خیلی سپاسگزاریم که اومدی. واقعا.
‫باید برای آقای کلیفورد خیلی سخت باشه،
‫هرچی رنج کشیده، و روی سر تو هم سخته.
‫فکر میکنی میدونی زندگی چطوری خواهد بود، ‫و ناگهان زندگی از دست میره.
‫من تد جونم رو فقط سه سال داشتم قبل اینکه ‫توی معادن کشته شد.
‫نمیدونستم. متاسفم.
‫خیالت نباشه.
‫حالا دستورات دکتر رو پیش بگیر و ‫مراقبت از آقای کلیفورد رو بزار دست من.
‫کلیفورد. این خانوم بولتونه.
‫خانم بولتون رو به یاد دارم.
‫- هممون راضی هستیم؟ ‫- فعلاً.
‫من دارم برمیگردم به لندن، ‫و کانی هم میره برای یه پیاده‌روی طولانی قشنگ.
‫خوبه. سفر بخیر.
‫کانی، میشه سر مسیر شکاربان توقف کنی؟
‫بپرسی آیا قرقاولا شروع کردن به تخم گذاری؟
‫البته.
‫بانو چترلی.
‫- آیا آقای کلیفورد به کمک نیاز دارن؟ ‫- نه. اون منو فرستاده.
‫- ببخشید، منظور مزاحمت نداشتم. ‫- نه.
‫میخوای بیای؟
‫- ببخشید. من برای همراه و همنشین لباس نپوشیدم. ‫- نه. نگران این نباش.
‫من فقط میخواستم...
‫آقای کلیفورد میخواستن بدونن که آیا قرقاولا ‫جدید شروع به تخم ریزی کردن.
‫اوه بله. آره بانوی من. آره.
‫ظرف چند هفته کلی جوجه‌ جدید بوجود خواهد اومد.
‫این یه کلبه کوچیک دوست داشتنیه. ‫تنها اینجا زندگی میکنی؟
‫کاملا تنها بانوی من.
‫جیمز جویس میخونی؟
‫اون یکی پیدا کردنش سخت بود.
‫خیلی کتاب میخونی؟
‫خب به ذوق سرشت تنهایی‌طلبم خوش میاد.
‫با این حال.
‫این دور و ورا باید لابد وحشتناک سوت و کوره.
‫نه، من فلاسی رو بعنوان همیار دارم.
‫خب، به کلیفورد خبر میدم
‫درباره قرقاولا.
‫ممنون.
‫- به بیرون همراهیتون میکنم پس. ‫- بسیارخب.
‫معذرت میخوام.
‫چه گل‌های دوست داشتنی.
‫چندتاشون با خودت ببر.
‫- نه، نمیتونم. ‫- چرا نه؟
‫مال تو هستن.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره از خودت پذیرایی کن.
‫روز خوبی داشته باشین، پس.
‫خانوم فلینت براتون چندتا گل اوردم.
‫زیبا هستن! چقدر باملاحظه هستین!
‫- هیچ مشکلی نیست. ‫- بزار براتون گلدون بیارم.
‫اینا کنار زمین‌های خونه نگهبان رشد میکنن. همه جا.
‫بفرما، اینا رو داشته باش.
‫نگهبان آدم جالبیه، مگه نه؟
‫اولش بدخلق بنظر میرسه، ولی بعدش...
‫مدرسین مسن‌تر هنوزم درباره اینکه ‫الیور ملورز تو بچگیش چقدر باهوش بود حرف میزنن.
‫تعجبی نیست که بعنوان یه ستوان کامل برگشت خونه.
‫ولی حالا اون پایین زندگی میکنه؟ تنها؟
‫اون متاهل بود.
‫ولی، زنش برتا،
‫کل مدتی که نبودش با مردای دیگه میگشت.
‫فاجعه بود. همه میدونستن.
‫پس حالا طلاق گرفتن؟
‫اوه، نه درست حسابی، فکر نکنم.
‫ولی برتا کوتس اصن هیچوقت هیچیش درست حسابی نبود.
‫اون داره با یه مرد دیگه در استکس گیت زندگی میکنه.
‫ند، فکر کنم اسمش این بود.
‫فکر کنم آقای ملورز دل شادتری خواهد داشت ‫که درباره هیچکدومشون هیچی نشنوه دوباره.
‫این وندیه.
‫سلام وندی.
‫خوشگله.
‫توی معادن یه انفجار رخ داد،
‫و تد فقط 28 سالش بود.
‫شرکت گفت که یجورایی تقصیر خودش بود.
‫اون داشت فرار میکرد وقتی که باید می‌خوابید رو زمین.
‫اگرچه جبران خسارت فقط 300 یورو بود.
‫هرگز بخاطرش نمی‌بخشمشون.
‫رو تد برچسب بزدلی زدن.
‫اگرچه بزدل نبود، خانوم بولتون.
‫فقط سعی داشت زنده بمونه.
‫تو واقعا باید بزاری لیلی اینکارو کنه.
‫تو پرستارشی، نه خدمتکارش.
‫نه، خیالیم نیست. دست‌های پرمشغله، ذهن بی مشغله.
‫اوه اینم از زنگوله. باید برم.
‫برام سوال بود این همه صدای بکوب بکوب چی بود.
‫دارم قفس‌ها رو آماده میکنم برای جوجه‌های جدید.
‫تو این کلبه صندلی هست؟
‫بیاین داخل.
‫ممنون.
‫براتون آتیش روشن میکنم، بانوی من.
‫- اوه. نه، زحمت نکش. ‫- نه، اصرار میکنم.
‫خودتو یکم گرم کن.
‫- باشه؟ ‫- ممنون.
‫هیچوقت قبلا نمیدونستم این کلبه اینجاست.
‫کمتر کسی میدونه.
‫دلیل اینیه که خوشم میاد ازش.
‫وقتی این اطراف نیستی قفل نگهش میداری؟
‫بعضی وقتا، بانوی من.
‫میشه یه کلید داشته باشم؟
‫کلید میخواین؟
‫فکر کنم گاهی اوقات دوست دارم اینجا بشینم.
‫نمیدونم اگه کلید دیگه‌ای هست.
‫خب، پس خودم بررسیش میکنم.
‫کلی پیاده روی داشتی.
‫ببخشید. دیر اومدم؟
‫می‌شد از خانوم بولتون بخوای تا چای درست کنه.
‫من دقیقاً اونو در جایگاهی نمیبینم که میز چای رو اداره کنه.
‫من هیچی درباره چای توی عهدهای عروسیمون بیاد نمیارم.
‫میدونی آیا کلید دومی هم هست برای کلبه‌ای که ‫قرقاولا توش پرورش داده میشن؟
‫بله. ممکنه یکی تو اتاق مطالعه باشه. چرا؟
‫فکر کردم خیلی دوست داشتنی بود. ‫شاید کتابم رو اونجا بخونم.
‫کتاب‌های اون مرد ایرلندی رذل؟
‫چی؟ جیمز جویس؟
‫شنیدم اثر بعدش قراره بخاطر وقاحت ممنوع بشه.
‫چقدر تاسف‌ آور. ‫مشتاق خوندنش بودم.
‫ملورز توی کلبه بود؟
‫- از مزاحمت خوشش نیومد. ‫- چی گفت؟
‫هیچی. فقط طرض رفتارتش رو میگم.
‫فکر کنم خوشش نیومد من ازادی قصر دستم باشه.
‫با مقام ستوانی میاد و برمیگرده به مقام شکاربان.
‫چه انتظاری داری، به یه آدم اینجوری درجه و
‫حس اهمیت بدی بعدش همشو ازش بگیری؟
‫هیلدای عزیز،
‫امیدوارم تو لندن کل هفته بارون نیومده باشه.
‫اینجا اومده.
‫تا الان من قادر بودم برم بیرون و جاهایی که ‫دوست داشتم رو کاوش کنم.
‫ولی اکثر هفته گذشته رو در محبوسی گذروندم،
‫بی تاب که برگردم بیرون.
‫الان از کلبه کوچیکی که پیدا کردم درحال نوشتنم.
‫مکانی مخفی که توش میتونم از دنیا قایم بشم.
‫فقط یه آدم دیگه میاد اینجا.
‫نگران نباش داشتم میرفتم. فقط برای دور شدن از بارون اومدم.
‫بفرما.
‫اینو اینجا میزارم تا وقتی یکی دیگه گیرم بیاد.
‫تو رو نگاه. ‫احتمالا ارباب عمارت هستی.
‫پس بازی به اندازه کافی آسونیه.
‫با یه دسته ورق 32 تایی شروع میشه که ‫به هفت تا آس میرسه....
‫...اون سال قبل براثر سقوط کردن مرد.
‫83 سالش بود.
‫- جوجه کشی شروع شده. ‫- اوه خوبه.
‫با مادرید ارتباط برقرار کردم. گوش کن به این.
‫....شواهدی از فدرال‌های جوان.
‫دارن چی میگن؟
‫لعنتی!
‫- سیگنال رو از دست دادم. ‫- اوه.
‫لعنتی!
‫خب، جوون‌ها...
‫میگن اکثرشون از تورشال رفتن، ‫حالا ذغال سنگ به کاستگی در جریانه.
‫طولی نمیکشه که کار شهر تموم شه.
‫تموم؟ واقعا اینو دارن میگن؟
‫خانوم بولتون تو معادن یه فراخونی میکنی؟
‫- ترتیب اینو بده که آقای لینلی به ما برای شام بپیونده. ‫- چشم قربان. حتما.
‫ای کاش میتونستم باهات تو ونیس باشم،
‫ولی کلیفورد میگه اینجا بدون من دووم نمیاره.
‫حداقل هنوز نه.
‫ولی تعطیلات بعدی میام، قول میدم.
‫با عشق، خواهرت کانی.
‫خب، اگه شروع به افزایش سود کنه.
‫این اونا رو برای آینده قابل پیش‌بینی ‫توی کسب و کار نگه میداره.
‫- میتونیم مدرن سازی هم کنیم. چرا که نه؟ ‫- کلیفورد، نویسندگیت چطور؟
‫دنیای ادبیات بهم نیاز نداره.
‫ولی معدن یه کشتی درحال غرق شدنه. ‫به یه ملوان درست حسابی برای نجاتش نیاز داره.
‫فکر نمیکنی معدنچیا به اندازه کافی زندگی عبوسی داشتن؟
‫آخه، نمیتونی کمکشون کنی به مرحله دیگه برسن؟
‫به چه مرحله‌ای؟ گدایی؟
‫"کمک کن به مرحله دیگه برسن." ‫مثل یه زن حرف میزنی.
‫مثل یه مرد صحبت کرد.
‫آقای لینلی چقدر ممکنه هزینه داشته باشه برامون،
‫یه توپخونه، برای ساختن یک کارکرد شیمیایی؟
‫دربدو، بایستی که بگم حدود 500 تا 700 یورو.
‫مشخصا، درونش، بدهی هست...
‫اومدم جوجه‌ها رو ببینم.
‫حالا چندتا داریم؟
‫- هیجده تا. ‫- هیجده تا.
‫میشه به یکیشون دست بزنم؟
‫آره بفرما.
‫اگه نوکم بزنه چی؟
‫پس تو هم نوکش بزن.
‫تو فقط....
‫درسته. به ارومی.
‫- داره میلرزه. ‫- تو بیشترش داری می‌لرزی.
‫این طریقشه.
‫بانوی من؟
‫بفرما...
‫میشه یه دقیقه اینجا بنشونیمت؟
‫- خیلی متاسفم. ‫- مشکلی نیست.
‫ببخشید.
‫خب چه خبرا؟
‫گریه نکن.
‫بزار ببریمت کنار آتیش.
‫- هیزم بیشتر میخوام. ‫- باشه.
‫لطفا نرو.
‫همراهیت میکنم.
‫خوبین بانوی من؟
‫تو چی؟
‫من احتمالا باید خودم تنها بوم.
‫خدافظ پس.
‫خدافظ بانوی من.
‫بفرما بانوی من. ‫فکر کردم گم شدی.
‫نه من کاملا خوبم.
‫چرا در رو قفل کردی؟ ‫من فقط رفتم جوجه‌های جدیدو ببینم.
‫شرمنده.
‫کلیفورد ناراحته آیا؟ ‫من با مهمون‌ها خداحافظی نکردم.
‫اوه اون چیزی نگفته. ‫هنوزم داخل با آقای لینلیه.
‫اوه پس متوجه نشد من رفتم؟
‫اوه بانوی من، شما آقای کلیفورد رو می‌شناسین.
‫شب خوش.
‫نه نه البته، این... ‫این خیلی مشابه هست....
‫- شب بخیر کان. ‫- شب بخیر.
‫منتظرت بودم.
‫فکر نمیکنی مردم مشکوک بشن اگه هی بیای اینجا؟
‫فکرشو بکن چقدر حس حقارت کنی، ‫تو با شکاربانِ شوهرت.
‫ترس گرفتت؟
‫وحشتناک گرفتتم.
‫وحشتناک گرفتتم، آره.
‫نه از اینکه مردم چی درباره‌ام فکر میکنن، بانوی من.
‫ولی اگه حس پشیمونی کنی برای چیزی که ما...
‫باید سریع باشیم.
‫این.
‫نمیتونم زیاد وایسم.
‫کسی متوجه میشه.
‫بهم نگاه کن.
‫هان؟
‫باید برم.
‫هنوزم حس میکنی منوتو مثل غریبه‌هاییم؟
‫عذرمیخوام؟
‫آیا هنوزم حس غریبگی بینمونه؟
‫نه مثل غریبه‌هایی که من تا حالا دیدم.
‫فردا بیا به کلبه.
‫اگه بتونم.
‫شب بخیر.
‫شب بخیر پس بانوی ارجمند.
‫- الیور. ‫- بله؟
‫اگه بتونیم اون سوخت رو ‫اینجا تولید کنیم، بعدش اون...
‫کانی؟
‫- کانی... حالت خوبه؟ ‫- اوهوم.
‫- دوباره حالت ناخوش نیست؟ ‫- نه، اصلا نه. ببخشید. داشتی میگفتی.
‫میدونم معدن بنظر تنها چیزیه که ‫این روزها دربارش حرف میزنم.
‫ولی تورشال متعلقه به من.
‫یه روزی به یه وارث متعلق خواهد بود.
‫و معدن به کمکون نیاز داره.
‫ما باید مدرن سازی کنیم.
‫تو و من.
‫خواهر عزیزم.
‫من درباره چیزی که توی عروسی گفتی خیلی فکر کردم.
‫اینکه من بیش از حد به راحتی در قلبم رو باز میکنم.
‫این ممکنه حقیقت داشته بوده باشه قبل از جنگ،
‫ولی فکر نکنم دیگه اینجور باشه.
‫اخیرا احساس کردم که قلبم دوباره رو به باز شدنه.
‫با وجود همه هشدارها.
‫- و میتونم بهت اطمینان بدم... ‫- کانی.
‫- ...هیچی درموردش آسون نبوده. ‫- بهم نگاه کن.
‫بهم نگاه کن.
‫بانو چترلی.
‫- کتابت! ‫- اوه مشکلی نیست. ممنون.
‫♪ این مسیریه که کشاورز می‌پیماید♪
‫دو، دو، بدو.
‫- اون فوق العادست. ‫- نزار خرت کنه.
‫این یکی شب‌های بی‌خواب زیادی نسیب‌مون کرده.
‫ولی همش ارزش رو داره.
‫خب، ما خیلی خوشبختیم که تو رو داریم، مگه نه، جوزفین؟
‫مگه نه؟
‫کلیفورد و من درباره اینکه یه روز بچه‌دار شیم حرف زدیم.
‫واقعاً؟
‫آخه، فقط چون کاربرد پاهاش رو از دست داده،
‫به این معنی نیست که نتونیم بچه‌دار شیم.
‫عالیه، مگه نه؟
‫جوزفین عاشق یه همبازی جدید میشه.
‫میشی؟
‫و مادر بودن رو، ‫من همه جوره پیشنهاد میکنم.
‫بهت دروغ گفتم.
‫اون فوق العادست.
‫- شکاربان اینجا چی میخواد؟ ‫- اون هر روز برای شیر تازه میاد.
‫- روزتون بخیر آقای ملورز. ‫- خانم فلینت.
‫بانو چترلی.
‫- میشه حواست بهش باشه؟ ‫- البته.
‫جوزفین، سلام.
‫بسیارخب، ور رو. چی داری؟
‫گفتی میای به کلبه.
‫گفتم سعی خودمو میکنم.
‫بعدا میای؟
‫این چیه؟
‫این چیه پس؟
‫- بفرما. ‫- ممنون.
‫- باید برم. ‫- اوه بسیارخب.
‫از دیدنت خوشحال شدم جوزفین.
‫- میشه تا خونه همراهیت کنم؟ ‫- نه. نه، لزوما نه.
‫از دیدنت خوشحال شدم خانوم فلینت.
‫- بازم بیا. ‫- خواهم اومد.
‫بازم ممنون. مواظب خودت باش. مراقب باش.
‫بگو خدافظ. بگو خدافظ.
‫خدافظ.
‫آهای!
‫در رفتن تقدیمم میکنی؟
‫منظورت چیه؟
‫ببخشید؟
‫منظورت چیه؟
‫خب، تو نیومدی به کلبه.
‫و تو ازم کشیدی کنار همین الان.
‫ممکن بود خانوم فلینت ببینه. اسکلی؟
‫بیا به کلبه پس.
‫نه.
‫تا وقتی برسیم اونجا، دیرم میشه.
‫از میون اینجا بیا.
‫بیا.
‫چی؟ اینجا؟
‫بله بانوی من.
‫درست اینجا.
‫- اینجوری صدام نکن. ‫- نمیخوای یه بانو باشی؟
‫نه با تو.
‫با من رفتار زخمت‌تر دلت میخواد؟
‫اوهوم.
‫اینارو درار.
‫شلوارمو درار.
‫آره.
‫- دراز بکش. ‫- هوم؟
‫دراز بکش.
‫نه.
‫نه، رو برنگردون. بهم نگاه کن.
‫ازت میخوام منو بکنی.
‫میخوای من بکنمت؟
‫آره.
‫آره. آره.
‫آره. خودشه.
‫خودشه کانی.
‫ما جفتمون همزمان ارضا شدیم این بار.
‫- وقتی اتفاق میفته خوبه. ‫- هوم.
‫بعضیا کل زندگیشونو سپری میکنن و ‫هرگز اون حس رو تجربه نمیکنن.
‫- جدی؟ ‫- اوهوم.
‫آیا این.... بسیارخب، آره. چه خری میدونه.
‫لعنتی.
‫باید کمکم کنی کانی. ‫بفرما.
‫میدونی تو چی داری؟
‫لطافت.
‫من... من نگفتم ملایمی.
‫از جنتلمن‌ها سیرم.
‫- اونا یه گونه متفاوتن. ‫- منظورت چیه؟
‫مرده.
‫باید که... ‫اون اجزا و تیکه‌های خودت رو ببری که حس نادرستی دارن،
‫اگه میخوای مردها رو بفرستی درون معادن یا...
‫کارخونه‌ها یا...
‫درون جنگ.
‫یا این، یا باید با (درد) کاری که کردی زندگی کنی.
‫تو مثل هیچ مردی نیستی که من... قبلا تا حالا دیدم.
‫تو مثل هیچ زن دیگه‌ای نیستی.
‫چطور؟
‫تو زیبایی.
‫میدونی، فکر نکنم من... متوجه شده باشم ‫چقدر تنها بودم تا الان.
‫ممنونم ازت.
‫بهتره بری.
‫ده تا پیک. ‫خب من با شاه گیرت انداختم.
‫من، کانی... ‫- من، الیور...
‫- ...تو را میپذیرم، الیور... ‫- ...تو را میپذیرم، کانی...
‫- ...در نیرو... ‫- ...و در آزادگی...
‫...و در سرمستی.
‫چقدر عمیقه؟
‫بیخیال.
‫- "چرا ازت خوشم میاد؟" ‫- اوهوم.
‫"میوه سیاه است."
‫اوه بانوی محترم، شرمنده مزاحمتون شدم.
‫- نور رو دیدم و... ‫- اشکالی نداره خدایی.
‫بشین. خوشحال میشم یه همنشین داشته باشم.
‫جدا.
‫چرا تا اینقدر دیر وقت بیداری؟
‫آقای کلیفورد نمیخوابه.
‫دست خودم نیست باید ازش مراقبت کنم.
‫شوهر خودمم داستانش همین بود.
‫اگه یه سرماخوردگی می‌گرفت، کل شب رو ‫بیداری می‌کشیدم و بالای سرش نگران بودم.
‫تد.
‫حتما دلت براش تنگ شده.
‫اوه، 25 سال گذشته،
‫ولی میدونی، گاهی اوقات که رو تخت خوابیدم،
‫بیدار میشم، و فکر میکنم، ‫"اون رو تخت نیست پیش من."
‫اوه، بخاطر لمس کردنشه.
‫آره.
‫بی نظیره، نه؟
‫چطور یه نفر میتونه چنان توی رگ‌هات فرو بره.
‫اوه، آره هست.
‫میتونه تو رو آدم تلخی کنه.
‫اگه بخاطر اون گودال نبود، تد هنوزم اینجا می‌بود.
‫از اون پایین متنفر بود.
‫متنفر بود ازش، اما چیکار میتونست کنه؟ ‫گیر افتاده بود.
‫گمونم هممون اینجوریم به طریق‌های متفاوت.
‫هیچوقت نمی‌خواستی از نو ازدواج کنی؟
‫اوه، خدایا.
‫تد تنها نفر بود (تو دلت)؟
‫آره بود.
‫ولی تو و مردت، میدونی، با هم رشد میکنین.
‫کی دیگه هست تو زندگی؟
‫فرزندها، البته. اما... اوه.
‫- متاسفم. ار بی فکریم بود. ‫- نه.
‫نگران نباش. خوبه.
‫بیشتر از خوب، درواقع.
‫درمورد این ممکنه هنوزم یکم امید باشه.
‫- برای تو و آقای کلیفورد؟ ‫- اوهوم.
‫دکترها میگن بهبودیش بی نظیره.
‫پس کسی چه میدونه؟
‫ممکنه بچه‌دار بشم.
‫خب، امیدوارم و دعا میکنم که بشی.
‫میشه برات پتو بیارم؟
‫نه، خوبم، مرسی.
‫خوب بخوابی. یکم راز نگه داری کن برای مکالمه بعدیمون.
‫شب بخیر.
‫بیا حالا، ای دختر.
‫فکر کنم بیرون بهتره برامون.
‫یالا.
‫اینجا، اینجا.
‫بانوی محترم هنوز برنخواسته؟
‫قبل از اینکه من بیدار شم بیدار شد.
‫پس همین الانشم صبحونه‌اشو خورده.
‫آره. رفته بیرون برای یکی از اون پیاده‌ روی‌هاش.
‫من خودمم زود بیدار شدم.
‫کلی آدم بیرون بودن تو صبحگاه امروز.
‫- شکاربان، اون... ‫-میشه خامه تازه برام بیاری؟
‫- بله قربان. ‫- ممنون.
‫از وقتی آقای کلیفورد ریاست بدست گرفت،
‫تا سر حد مرگ دارن از معدنچیا کار میکشن.
‫فکر میکردم دستگاه‌ها قرار بود کار رو آسون‌تر کنن.
‫طریقیه که پول بیشتری بدست اورد با کارکنای کمتر.
‫مگه همین الانشم به اندازه کافی پول نداره؟
‫اوه، شرط میبندم خانومش به ‫زیورآلات و ابریشم‌هاش نیاز داره
‫تا بتونه با موقعیتش بر ما حکمرانی کنه.
‫نه، اون اینجوریا نیست.
‫اون مردمی که باهاش کار میکنن رو
‫همونجوری باهاشون رفتار میکنه که با یه ‫عالیجناب یا سرکارخانوم میکنه.
‫لیلی من هم همینو درباره‌ش میگه.
‫خب، پس لیاقتش بهتره.
‫بار سختی افتاده روش.
‫اوه! اتفاقا، آقای کلیفورد ممکنه اونقدرا هم که ‫فکر میکردیم ناتوان نباشن.
‫اوه، پاهاشون دیگه کار نمیکنه، ولی، میدونی، ‫بقیه جاهاش ممکنه کار بکنه.
‫بانوی ارجمند حتی امکان اینکه بزودی یه روز ‫یه بچه‌ای درکار باشه رو پیشنهاد دادن.
‫چی؟
‫نه!
‫- بی نظیره. ‫- تا حالا همچین چیزی شنیدی؟
‫این چیزا چقدر دووم باید میارن؟
‫اگه توی تعمیرکاری خوبی نگهشون داریم، نسل‌ها.
‫حالا که بحثش شد، آقا، اگه مشکلی با پرسیدنم نباشه،
‫آیا حقیقتی هم در این شایعه هست که
‫هنوزم میتونیم امید برای یه وارث در رگبی داشته باشیم؟
‫شایعه پخش شده؟
‫آره.
‫همه ازم دارن میپرسن درباره‌ش چی میدونم.
‫خوشحال میشم که شفاف سازی کنم اگه شایعه بی اساسه.
‫البته.
‫خب...
‫ممکنه هنوز امید باشه.
‫سلام کان.
‫من همین الان
‫جالب‌ترین دیدار رو با آقای لینلی داشتم.
‫شایعه رو شنیدی که
‫قراره برای رگبی یه وارث فراهم کنی؟
‫نه.
‫این به شوخیه؟
‫امیدوار بودم که یه پیشگویی باشه.
‫یه نامه از پدر دریافت کردم.
‫برای ماه جولای و آگوست به ونیز دعوت شده.
‫و از منو هیلدا خواسته باهاش بریم.
‫جولای و آگوست؟
‫نیاز ندارم این همه مدت برم.
‫سه هفته از کافی هم برام بیشتره.
‫برای چیزی که بحثشو کردیم.
‫برنامه‌ای هم آغاز شده؟
‫هنوز نه.
‫اگه مطلاقا مطمئن بودم ‫تو میخوای برگردی پیش من؟
‫البته که میخوام.
‫نمیخوام اسمش رو بدونم.
‫هیچکس نمیتونه.
‫خب، در این صورت، فکر میکنم که بایستی ‫همه‌چی خوب باشه، همینطور فکر نمیکنی؟
‫میدونی چقدر برام ارزش داری، مگه نه؟
‫و تو هم برای من.
‫باید یه مدتی برم.
‫- کجا؟ ‫- ونیز.
‫با آقای کلیفورد؟
‫- برای چه مدت؟ ‫- فقط یه دو ماهی.
‫ولی نه، با کلیفورد نه.
‫دوس نداره مسافرت بره، اون اینجوریاست.
‫آره.
‫شیطان بدبخت.
‫- منو فراموش نمی‌کنی؟ ‫- فراموش؟
‫- اوهوم. ‫- میدونی هیچکس فراموش نمیکنه.
‫مسئله حافظه نیست.
‫ببین...
‫من به کلیفورد گفتم ممکنه بچه‌دار بشن.
‫جدی؟
‫من... من فکر کنم همین الانشم... انتظارشو دارم.
‫الیور؟
‫اون چی گفت؟
‫اون گفت خوشحال میشه
‫مادامی که بچه مال خودش بنظر برسه.
‫پس آقای کلیفورد از کجا فرض میکنه این بچه ازش میاد؟
‫- گفتم ممکنه تو ونیز یه رابطه‌ای داشته باشم. ‫- ممکنه. پس این دلیله که داری میری
‫نه اینکه رابطه رو داشته باشم. ‫بلکه فقط ظاهرشو.
‫پس این دلیلی بود که منو میخواستی.
‫که یه بچه داشته باشی.
‫البته که نه، الیور.
‫من هرگز روت برنامه نریختم. ‫من هرگز برنامه هیچکدوم از اینا رو نچیدم، واقعا.
‫پس برنامه چی بود، کانی؟
‫برنامه چی بود، واقعا؟
‫- برنامه چی بود؟ ‫- من...
‫- من نمیدونم. ‫- تو نمیدونی؟
‫خب، پس، لعنت بهم اگه بدونم.
‫ای زهرمار.
‫خب، هرجور بانوی گرامی می‌پسندن.
‫اگه بچه‌دار شی، خوش آمد آقای کلیفورد بر او باد.
‫من که هیچیو از دست نمیدم.
‫و برخلافش، من تجربه قشنگی داشتم.
‫- اینجوری حرف نزن. ‫- اگه ازم سواستفاده کردی،
‫اولین بارم نیست که ازم سواستفاده شده، درسته؟
‫فکر نکنم هیچوقت درحد این بار خوش‌آیند بوده.
‫البته، آدم نمیتونه حس ‫مورد وقار گرفتگی عظیم درموردش داشته باشه.
‫ازت سواستفاده نکردم... الیور.
‫هرجور بانوی محترم راحتن.
‫کتابتو فراموش کردی.
‫آیا از اونم.خوب استفاده بردی؟
‫با مولدهای جدید، قادر خواهیم یود که ‫از نیروی‌کار بکاهیم.
‫- اعتصاب غیرممکن خواهد بود. ‫- کارکنان چی؟
‫هیچکس مجبور نیست برای من کار کنه. ‫من مجبور نیستم استخدامشون کنم.
‫- تعجبی نیست اون مردها ازت متنفرن. ‫- ازم متنفر نیستن.
‫اونا به من وابسته‌ان. ‫باید سپاسگزار باشن.
‫اپنا گرسنگی میکشن بدون کسی که بهشون برسه.
‫جوری درباره‌اشون حرف می‌زنی انگار گله حیوونات هستن.
‫همشون نه.
‫یه شخص ممکنه از دسته گاه و بیگاه برخیزه.
‫اکثر اون مردها بهشون حکمفرمایی شده ‫از وقتی‌که دنیا شروع شد.
‫و تو می‌تونی بهشون حکمفرمایی کنی؟
‫بله، چون جوری بارم اوردن و آموزشم دادن که این کارو کنم.
‫نقشم تو جامعه اینه، همون‌طوری که جایگاه اونا خدمتکاریه.
‫پس هیچ انسانیت مشترکی بین ما نیست؟
‫ما همه به خوردن و نفس کشیدن نیاز داریم، ‫اما بیش از اون، نه.
‫میشه تا چشمه بریم؟
‫روزتون بخیر آقای ملورز.
‫وایسا کلیفورد، خودم هل میدم.
‫فایده این چیز چیه اگه به هل داده شدن نیاز داره؟
‫- داری بدترش می‌کنی! ‫- یه لحظه ساکت باش، میشه؟
‫چیز لعنتی!
‫وایسا، بس کن!
‫ملورز.
‫- بله، آقای کلیفورد؟ ‫- چیزی درباره موتورهای داغون شده می‌دونی؟
‫- متأسفانه نه. مشکلی براش پیش اومده؟ ‫- ظاهراً!
‫فقط یه نگاهی بنداز و ببین چیزی نشکسته.
‫نه.
‫تا اونجایی که می‌تونم ببینم درست بنظر می‌رسه قربان.
‫پس بکش کنار.
‫- شاید اگه یه هل بهش بدم. ‫- نه. خودش این کارو می‌کنه.
‫آره؟
‫می‌بینی؟ خوبه.
‫داری هل میدی؟ ازت نخواستم.
‫- اگه نکنم راه نمی‌افته‌. ‫- یه فرصت بهش بده، ای مرد!
‫کلیفورد حواست به ترمزت باشه.
‫- درسته. باشه. ‫- کلیفورد!
‫مشخصه من در اختیار لعنتیه همه هستم.
‫آقای ملورز بنظر میرسه که به هل داده شدن نیازمنده.
‫مشکلی نیست؟
‫اصلا نه، قربان.
‫درسته.
‫صبر کن، صبر کن.
‫دو، سه.
‫بزن بریم.
‫اینم از این.
‫محض رضای خود مرد، مشکلت چیه؟
‫- شش‌ها یکم خسته‌ان قربان. ‫- سوغاتی کوچولو از جنگ.
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫- به کمکم نیاز داره، کلیفورد! ‫- محض رضای خدا.
‫روبراهی؟
‫گمونم اون یکی صندلی به یه دست چرخ‌های نو نیاز داره.
‫فکر می‌کنی کی هستی؟
‫منظورم اینه‌که، چطور می‌شه با کسی اونجوری رفتار کنی؟
‫کی؟ شکاربان؟
‫اونم تو جنگ آسیب دید.
‫منظورم اینه که اگه اون روی صندلیه بود، ‫باهاش چه می کردی؟
‫مقایسه‌ات رو خیلی ناگوار می‌بینم.
‫من کمبود ابراز همدردی مشترک تو رو ‫بدترین ناگواری قابل تصور می‌بینم.
‫تو و نوع حکمفرماییت.
‫فکر می‌کردم تو متفاوتی، اما نیستی.
‫تو کاری می‌کنی مردم یا برای ۲ یورو ‫در هفته کار کنن یا گرسنگی بکشن.
‫این حکمفرمایی نیست، کلیفورد.
‫این زورگوییه.
‫بیا داخل خب.
‫متاسفم.
‫متاسفم بابت آزردنت.
‫من تو رو بخاطر بچه داشتن نمی‌خوام... الیور.
‫من صرفاً فقط تو رو می‌خوام.
‫باشه؟
‫باشه.
‫ولی کلیفورد باید باور کنه سعی کردم ‫خودمون رو جمع و جور نگه دارم.
‫این ایده اون بود،
‫فقط همش وحشتناکانه خراب شده.
‫برای اون که طلاقم بده، ‫برای ما که باهم باشیم.
‫اون باید بهش باور کنه.
‫من فقط می‌خوام با تو باشم.
‫اگه این چیزیه که تو میخوای.
‫این درباره خواستن نیست، کانی. ‫تو می‌دونی من چی می‌خوام.
‫من خودم هنوزم طلاق با برتا رو باید به انجام برسونم.
‫با برتا چه اتفاقی افتاد؟
‫من رفتم به جنگ، ‫اون با مردهای دیگه زندگیش رو ادامه داد.
‫و حالا قبول نمی‌کنه طلاقم بده.
‫- در مورد مرد اون یکیش چطور؟ ‫- ند؟
‫- اوهوم. ‫- اون یه بچه کوچولوی گنده‌اس.
‫زنه بهش قلدری می‌کنه.
‫اونا جفتشون مشروب می‌خورن، مرده این‌طرفا ‫فرستاده میشه که منو بخاطر حقوق جنگم آزار بده.
‫آره، بیا دعوا نکنیم.
‫شرمنده‌ام.
‫چرا همشون رو پشت سرمون نمی‌ذاریم؟
‫بریم استرالیا.
‫بریم یه جایی...
‫هرجایی.
‫- هر سه‌تامون؟ ‫- فقط خانواده‌امون.
‫هیچکی قضاوتمون نمی‌کنه.
‫چیزی اشتباه و تلخ به نظر می رسه ‫برای آوردن بچه به این دنیا.
‫- جدی نمیگی. ‫- میگم.
‫- نه. ‫- نه منظورم این دنیای اینجاعه.
‫دلم خشنوده برای خودمون.
‫با خشنود بودنت خشنودم.
‫اما وقتی به این اطراف فکر می کنم، به ‫اونچه انسان با انسان کرده...
‫...چه کارهایی رهبران انسان‌ها ‫با به اصطلاح همنوعان خود کرده‌ان.
‫اونا رو به کمتر از انسانیت کاسته‌ان.
‫نیمه اجساد ‫و اونا به هیچی بجز پول فکر نمیکنن.
‫زندگانی کردن برای پول درآوردن.
‫اما همه‌امون این آزادی رو نداریم که ‫اونجوری که می‌خوایم زندگی کنیم.
‫همه‌امون نمی‌تونیم اونجوری که...
‫کانی.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫بیا!
‫اون کجاست؟ ساعت‌هاست رفته.
‫خب، مطمئنم صرفاً فقط بارون جلوشو گرفته.
‫اون... احتمالاً پناه گرفته تو کلبه.
‫- من وارن و بتس رو می‌فرستم تا پیداش کنن. ‫- نه، این کارو نکن.
‫فقط حرف توی دم دهن مردم خواهد گذاشت.
‫من به کلبه سر می‌زنم ‫و می‌بینم که آیا اونجاست.
‫- چی؟ و اینجا تنها ولم می‌کنی؟ ‫- اوه نگران نباشین.
‫ما به زودی برمی‌گردیم.
‫- آهای. ‫- آهای.
‫- آهای، عزیز من. ‫- آهای، عزیز من.
‫پنجشنبه راهی ونیز می‌شم.
‫اون شب کنار کلبه میام.
‫بانوی من؟
‫اوه بانوی من ایناهاشی.
‫آقای کلیفورد ازم خواستن که دنبالت بگردم. ‫اون نگران بود نکنه اتفاقی رخ داده.
‫نه. نه. من بخاطر بارون توی کلبه پناه گرفته بودم.
‫خانوم بولتون.
‫بانوی ارجمندتون از اینجا به بعد کاملا روبراه خواهند بود.
‫عصر بخیر. ‫عصرتون بخیر بانوی ارجمند.
‫من بچه نیستم. ‫هیولامنشانه‌اس که باید تعقیب بشم.
‫بانوی ارجمندم، اینو نگین.
‫سر کلیفورد مطمئن بود رعد و برق بهت زده.
‫تقصیر شما نیست. ‫نگرانی کلیفورد احمقانه‌اس.
‫خب حالا بریم خونه.
‫و خودم ترتیب بقیش رو میدم.
‫لازمی نکرده تو خدمتکارا رو بفرستی بیرون دنبالم.
‫ای خدا، کجا بودی؟
‫ساعت‌ها بیرون رفته بودی، ‫اونم تو طوفانی اینجوری.
‫داشتی چیکار می‌کردی؟
‫اگه تصمیم بگیرم بهت نگم چی؟ ‫رفتم به کلبه و یه آتیش روشن کردم.
‫- تو رو نگاه... وضعیت موهات رو. ‫- رفتم تو بارون... لخت.
‫دیوونه‌ای؟
‫فرض کن‌ ملورز دیده بودتت درحالی که ‫هیچ نپوشیده داشتی جست‌وخیز می‌کردی.
‫آره... فرض کن دیده بود.
‫درست میگی کلیفورد. ‫من واقعاً باید برم خودمو تمیز کنم.
‫کانی!
‫خواهرم اینجاست!
‫هیلدا.
‫- خوشحالم از دیدنت. ‫- خیلی وقته گذشته.
‫خوشحالم می‌بینمت.
‫می‌دونی با یکی آشنا شدم، مگه نه؟
‫از نامه‌هات جمع برداری کردم، آره.
‫سعی کردم به خودم بگم چیزی نیست. ‫سعی کردم دور بمونم. واقعا.
‫ولی نمی‌تونم.
‫اون...
‫من واقعا دوستش دارم.
‫- وای. ‫- و... می‌دونم.
‫و من گفتم امشب پیشش می‌مونم. ‫قول دادم.
‫میخوای بهم بگی اون کیه؟
‫الیور ملورز.
‫اون شکاربان ماست.
‫نه هیلدا، اون دوست داشتنیه.
‫خدایی، اون چنان درک و فهم و لطافتی داره.
‫اون کاملاً استثناست، خواهی دید.
‫خیلی وقته امیدوار بودم یکی دیگه رو پیدا کنی.
‫- اما یکی از خدمتکاران کلیفورد؟ ‫- من رهاش نمی کنم!
‫تو رو باش. دوباره مثل قضیه‌ات با پسر آلمانی هست.
‫- اینطور نیست، هیلدا! اینجوری نیست! ‫- بله همینطوره!
‫اشتباه گرفتن سکس با عشق، ‫و بعدش به خیال اینکه میشه ادامه پیدا کنه
‫فقط بخاطر اینکه این چیزیه که تو می‌خوای.
‫لطفا به ونیز بیا و وقتتو بزار برای ‫خوب فکر کردن به اینکه واقعاً چی می‌خوای.
‫من می‌دونم چی می‌خوام.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫و امشب می‌رم دیدنش وگرنه به ونیز نمی‌رم. نمی‌تونم!
‫من فکر کردم بین تمام مردم تو درک می‌کنی!
‫خدافظ.
‫- خدافظ. ‫- مشتاق نامه‌هاتم.
‫اوقات خوشی داشته باش، و بعدش برگرد ‫و همه ما رو شاد کن.
‫این کارو میکنم. مراقب باشین.
‫الیور.
‫این خواهرمه، هیلدا.
‫- سلام. ‫- هیلدا، این الیور ملورزه.
‫- سلام. ‫- از آشنایی باهاتون خوشحالم.
‫بشینین خب.
‫هیلدا.
‫میخوای چی بگم؟
‫هرچی که داری فکر می‌کنی.
‫بسیارخب.
‫قرار ملاقات گذاشتن تو کلبه‌ات یه چیزی،
‫اما وقتی میری بیرون تو دنیا چه اتفاقی می‌افته؟
‫وقتی دوستای کانی از خیابون می‌گذرن تا ازش اجتناب کنن.
‫منصفانه نیست.
‫اون منو فهمیده پس، نه؟
‫چه چیزی منو به این سرعت خلاصه کرد؟ ‫بخاطر چیزی بود که گفتم؟
‫آقای ملورز.
‫چطور انتظار دارید ازش مراقبت کنی وقتی که ‫شغلت رو از دست بدی؟
‫واقعا باور داری ‫می‌تونی بهش فرصت خوشبختی بدی؟
‫اوه، داری از شخص اشتباهی اینجا سوال می‌پرسی.
‫تنها چیزی که من میدونم اینه‌که ‫از اون یه عالمه خوشبختی نسیبم میشه.
‫- حداقل فکر خوشبختی خودتو کردی. ‫- هیلدا، کافیه!
‫فکر کنم تو خیلی بهتر از اون می‌فهمی
‫که چقدر بد این قضیه سرانجامش می‌تونه باشه، آقای ملورز.
‫به این فکر کن که اون چقدر واقعا برات ارزش داره.
‫فردا صبح میام ببرمت، کانی. ‫صبح زود.
‫منو منتظر نذار.
‫- آقای ملورز. ‫- هیلدا.
‫خیلی متاسفم. ‫نباید می‌اوردمش.
‫لطفا اجازه نده ناراحتت کنه.
‫اون فقط محافظت‌گراست.
‫حق با اونه.
‫ما فراتر از فردا فکر نکرده‌ایم، مگه کرده‌ایم؟
‫آقای کلیفورد با این طلاق مبارزه خواهد کرد.
‫اون برای نگه داشتن فرزندمون مبارزه خواهد کرد.
‫هیچ وقت مجبور نبودم به این چیزها فکر کنم ‫تا اینکه تو سروکله‌ات پیدا شد.
‫بیا بریم طبقه بالا.
‫آره، خوبه. خوبه.
‫آره.
‫داری چه غلطی می‌کنی، ند؟
‫آروم بگیر، ملورز. ‫من نیومدم اینجا برای دعوا. برتا فرستادم.
‫اون حالا مشکل توعه.
‫نه مال من.
‫اون اینجوریا نمی‌بینتش.
‫اون هنوزم همسرته، ‫حق دارایی نصف حقوق ارتشیت رو داره.
‫آره، و منم حق داشتن طلاق رو دارم. ‫ولی گیرم نمیاد، مگه نه؟
‫گورتو گم کن پس.
‫باشه. میرم.
‫دارم میرم.
‫رفتش؟
‫مگر اینکه قلبش از کار افتاده باشه درحال فرار کردن.
‫اونجا بمون تا وقتی که بدونیم رفته.
‫اوه، داره چی فکر می‌کنه؟
‫برو.
‫کانی.
‫محض رضای خدا، کانی.
‫ما می‌ریم به ونیز فردا. ‫باید اینقدر بدبخت بنظر بیای؟
‫فکر کنم من حامله‌ام.
‫درسته.
‫فرض می‌کنم مال‌ کلیفورد نیست.
‫نه.
‫اگرچه،‌ اون گفت خوشحال میشه برام ‫که از یه مرد دیگه بچه‌دار شم.
‫- جدی؟ ‫- اوهوم.
‫نمی‌دونم تا چه مدت دیگه بتونم این کارو کنم.
‫اشکالی نداره.
‫دقیقاً چی؟
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫من عاشق یکیم
‫بجز کلیفورد.
‫پس یه معشوق پذیرفتی؟
‫خب خوبه.
‫مردِ رو می‌شناسم؟
‫نه.
‫ولی فکر کنم من... ‫از کلیفورد طلاق می‌خوام.
‫بخاطر احساساتت برای اون یکی مردِ؟
‫خب، اگه نظر منو بخوای...
‫متاسفم، ولی از چیزها رو درهم شکوندن ‫کمتر چیزی نسبیت میشه.
‫احساسات میان و میرن.
‫ممکنه امسال یه مردی رو دوست داشته باشی، ‫و سال دیگه یکی دیگه رو،
‫ولی دنیا ادامه خواهد داشت.
‫و رگبی هم به بقا ادامه خواهد داشت.
‫هرجور میل خودته،
‫اما رگبیو بچسب.
‫و رگبی به تو می‌چسبه.
‫بیاین بریم ونیز، میشه بریم؟
‫اون برمی‌گرده خونه، بافکر اینکه بهتر از ماست.
‫دنیا رو قانع می‌کنه برتای بدبخت مقصر تمام مشکلات‌شونه،
‫و بعدشم قبول نمی‌کنه ازش حمایت کنه.
‫- فصاحت عار. ‫- می‌دونم.
‫برتا امروز به کلبه می‌ره، ‫سعی کنه مسائل رو راست و ریست کنه.
‫باعقل جور در میاد.
‫اون لباس‌های ابریشمی رو توی آتیش پیدا کرد.
‫تعجبی نداره توی لاک خودشه. ‫یه زن رو اونجا قایم می‌کنه.
‫بانو چترلی به شکاربانش یه کتاب قرض میده،
‫و حالا اون متهم به... ‫ببخشید، این اهانت آمیزه.
‫البته که هست. من یه کلمه هم دیگه ‫در این باره از دهنم در نمیارم.
‫همه درباره‌اش دارن حرف میزنن. ‫می‌دونی مردم چطور شایع پراکنی میکنن.
‫قربان هیچکی دلش نمی‌خواد این بحث رو داشته باشه
‫ولی مجبوریم.
‫و البته که، مزخرف خالصه.
‫اما شکاربان‌تون بنظر موجب همه نوع شایعاته.
‫هرچه زودتر باروبندش رو بسته کنید، بهتره.
‫قدردانتم که با این موضوع اومدی پیشم.
‫نگرانی‌هات مورد ملاحظه قرار گرفتن.
‫سلام...
‫یه شماره لندنی می‌خواستم، لطفاً.
‫بانو چترلی.
‫- آهای، خانوم بولتون. ‫- روز بخیر.
‫می‌شنوم آقای کلیفورد سراغ منو می‌گیره.
‫البته، بله. توی اتاق مطالعه‌اشونه.
‫درسته، بله.
‫آقای ملورز.
‫به بانوی محترم زنگ زدم، ‫و اون داره برمی‌گرده.
‫- کی؟ ‫- همین عصر امروز.
‫به محض اینکه بتونه به اینجا برسه.
‫اون گفت می‌تونین توی کلبه ملاقات کنین ‫و تصمیم بگیرین که چه کاری انجام بدید.
‫دارن...
‫روزهای تاریکی دارن میان، خانوم بولتون.
‫بهتره از همش دوری کنین.
‫بیا داخل.
‫تو خادم منی،
‫توی سرزمین من به صلاحدید من زندگی می‌کنی،
‫و حالا هرزگی‌هات موضوع شایعات شدن.
‫باید دم دهن شایعات رو ببندین...
‫آیا آگاه هستی که به اسم بانو چترلی تهمت زده شده؟
‫ظاهراً اسمش توی کتابی که ‫تو کلبه پیدا شده، نوشته شده بوده.
‫من یه عکس از ملکه مری روی تقویم دیواریم دارم.
‫گمونم اونم توی حرمسرامه.
‫من طعنه‌ات رو تحسین نمی‌کنم، ملورز.
‫تا پایان امروز فرصت داری،
‫بعد از اون دیگه هرگز نمی‌خوام ببینم ‫پا به سرزمین من بزاری دوباره.
‫- شفاف نیتم رو بیان کردم؟ ‫- اوه، بی نقصانه.
‫بهتره مشغول بستن بار و بندیلم شم پس.
‫خانم فلینت خانم فلینت، ببخشید.
‫- من باید جوزفین رو به رختخواب ببرم. ‫- می‌دونم چیزایی شنیدی.
‫خواهش می‌کنم، من نمی‌تونم این کارو کنم. ‫ما این مزرعه رو از آقای کلیفورد اجاره می‌کنیم.
‫و همیشه هم خواهید کرد.
‫تو اینجا باهاش ملاقات کردی، مگه نه؟ ‫اون روزی که اومد شیر بگیره.
‫- فکر کردم اومدی دیدار ما. ‫- معلومه که اومدم.
‫جایی که ماشین رو تو درخت‌ها پارک کردی پیدا کردم.
‫- نه، اون فقط یه بار بود. ‫- نمی‌خوام بدونم.
‫عصر بخیر بانو چترلی.
‫چیکار می‌کنی؟ ‫کجا میری؟
‫الیور.
‫راز درست و حقیقتا برملا شده حالا، کانی.
‫همه دارن حرفشو میزنن.
‫منو غارت کردن.
‫نمی‌شه اینجا رویت بشی، کانی. ‫باید تو ونیز باشی.
‫- میشه که راحت باهم بریم. همین الان. ‫- منو نگاه کن.
‫هیچی ندارم بهت بدم.
‫هیچ کاری ندارم. هیچ خونه‌ای ندارم. ‫هیچ هدفی توی زندگیم ندارم. هیچ.
‫اینو نگو.
‫تو برای من همه‌چی هستی.
‫ملورز!
‫باید بری!
‫- منو نگاه. ‫- هووشش.
‫بهم قول بده، بهم قول بده ‫ما زندگی‌مونو باهم سهیم می‌شیم.
‫- آره. ‫- قول.
‫بله، دختر جونم.
‫وقتی زمانش برسه.
‫- ملورز! ‫- اوه...
‫آهای، می‌تونم کتم رو بردارم، رفیق، یا...
‫پیدات می‌کنم.
‫هرجا هستی، پیدات می‌کنم.
‫- بانوی ارجمند من، نباید اینجا باشین. ‫- نه خانم بولتون.
‫کانی.
‫همش حقیقت داره.
‫چرا باید این کارو کنی؟
‫- ایده تو بود. ‫- ایده من؟ نه نه نه.
‫کلیفورد، تو به خوبی می‌دونستی ‫داشتم درگیر چی می‌شدم.
‫با یه نوع مرد درست حسابی. ‫گفتم با یه نوع درست!
‫الیور ملورز آدم بهتریه تا هرکی که ‫تا به حال ملاقات کردم.
‫من کاملا واضح بودم، کانی.
‫- در مورد قوانین بحث کردیم. ‫- من قراره ازش بچه داشته باشم.
‫تو قراره…
‫مطمئنی؟
‫اما... همه می‌دونن.
‫نمی‌تونی انتظار داشته باشی که حالا ‫ادعا کنم اون بچه مال منه.
‫نه، من...
‫ندارم.
‫من طلاق می‌خوام، کلیفورد.
‫می‌خوام ولت می‌کنم.
‫نه. نه، نمی‌تونی.
‫ببین، من... من متاسفم بخاطر اینکه ‫همه این قضایا چطور ازآب دراومد،
‫ولی جفتمون اینو می‌دونم که... این ازدواج
‫تا حالا خیلی وقته بسیار ماتم زده بوده.
‫نبوده. ‫نبوده. برای من نه.
‫خب، بله.
‫چون تو همه قوانین رو چیدی.
‫و من سعی کردم ازشون پیروی کنم.
‫سعی کردم هرجور می‌تونستم هوات رو داشته باشم.
‫ولی تو درعوض هیچی بهم ندادی.
‫نه حتی ذره‌ای عاطفه یا مهربانی.
‫و اونچه بدتر از‌ ایناس، تو باعث شدی من ‫حس شرمساری کنم حتی بخاطر خواستار اون چیزا.
‫همیشه بهت اهمیت دادم، کانی.
‫آره، بهم اهمیت دادی.
‫همون‌جوری که به کتاب‌هات و رادیوت‌ اهمیت میدی،
‫ولی هرگز نه اون‌جوریایی که من نیاز دارم ازت.
‫دوستت دارم، کانی.
‫تنها جوری که بلدم دوست داشته‌ام.
‫همه چیزی که بلدم چطور تقدیم کنم رو تقدیمت کرده‌ام.
‫کافی نیست.
‫پس باهام صحبت کن، کان.
‫کمکم کن درک کنم.
‫بهم نشون بده چطور می‌تونم ‫حسم نسبت بهت رو ثابت کنم.
‫ولم کن برم.
‫لطفاً.
‫ولم کن برم.
‫برو.
‫اگرچه اینو بدون.
‫من هرگز طلاقت نمی‌دم.
‫چون قولت رو شکستی.
‫چون تو اینجا یه مضحکه ساختی از زندگیم در رگبی.
‫من تمایل ندارم هرگز دیگه چیزی به تو بدم.
‫فکر نکنم واقعاً هرگز (چیزی بهم) می‌دادی.
‫بانوی من.
‫قصد کمین نشستن نداشتم، ‫ولی نگرانتون بودم.
‫من روبراهم.
‫گوش کن.
‫هیچ سرنخی نداری از جایی که ملورز رفته؟
‫نه.
‫میشه از دوستات بخوای بهت بگن، اگه خبری شنیدن؟
‫و باید چی بگم برای دلیل خواهشم؟
‫به دلیل اینکه من عاشقشم.
‫- اینو بهشون بگو. ‫- چشم، بانوی من.
‫بانوی من...
‫امیدوار هستم که جنتلمنتون رو پیدا کنین.
‫ممنون خانم بولتون.
‫منم همینطور.
‫حقیقت داره پس؟
‫بانوی ارجمند آقای کلیفورد رو رها کرده؟
‫بانوی ارجمند خواست
‫که شما هر خبری از آقای ملورز بود رو بازگو کنید.
‫اون گفت «چون عاشقشم»
‫بخاطر اون همه چیزو فدا کرد.
‫لقبش، ثروتش، جایگاهش تو دنیا.
‫حالا از دستش داده.
‫یه کلمه هم برعلیه اون‌ها نشونم.
‫یه داستان عاشقونه هست.
‫اینجا داره جذابیتش رو از دست میده، ‫اینجور فکر نمی‌کنی؟
‫چی؟
‫بیا به لندن برگردیم.
‫بسیارخب.
‫من کانی رید هستم. فکر نکنم باهم ملاقات کرده باشیم.
‫عصر دلپذیری داشته باشین.
‫چند بار اون صفحه رو خوندی؟
‫چی؟
‫خب... به نظر می‌رسه که اون شما رو پیدا کرده.
‫- اوه خدای من. ‫- بله.
‫گمونم ماشینم رو می‌خوای.
‫تحت تاثیر قرار میگیری که اینو بدونی که ‫خبر عزیمتت از رگبی
‫قدمش رو این همه راه تا روستای کوچیکم ‫در اسکاتلند رسونده.
‫یه مرد اومد به معادن محلی، قصه رو با خودش اورد،
‫به همه توی میخونه درباره یه بانو که ‫عاشق یه مرد مستخدم شد، می‌گفت
‫و براش هم مهم نبود که دنیا پی ببره، ‫چونکه... اون عاشقش بود.
‫اسم‌ها بکار نبرده شده بودن، البته.
‫من صرفاً «شکاربان» بودم.
‫تو «بانوی عاشق» بودی.
‫عذر می‌خوام، من دنبال الیور ملورز می‌گردم.
‫آیا تو... آیا تو می‌شناسیش؟
‫اوه آره، می‌شناسم.
‫توی اون مسیره.
‫متشکرم. خیلی ممنونم!
‫داستان خوبی بود و با خودم توی فکر این رفتم
‫که آیا ممکنه محتوای بیشتری توی قصه باشه.
‫یه رفیقی که از ارتش می‌شناختم ‫اینجا برام کار گیر اورد تو مزرعه.
‫سی شیلینگ در هفته
‫و اقامتگاه‌ مناسب توی یک کلبه کنار جاده.
‫فکر کردم به هدفی نیاز دارم
‫قبل از آوردن تو و یه بچه به زندگیم.
‫نمی‌تونم بگم اینجا در مزرعه معنا و مقصود ‫والاتری پیدا کردم،
‫ولی یه خونه ساختم.
‫تصورش هم نمی‌تونم کنم که همین الانشم ‫چقدر سختی کشیدی
‫و همین الانشم چقدر فداکاری کردی.
‫بیشتر از اینا هم فدا می‌کنی اگه بیای ‫اینجا با من زندگی کنی.
‫اما...
‫الیور!
‫...اونچه که داریم... با هم
‫متفاوت‌تر از هرچیزیه که تا به حال شناختم.
‫یه شعله کوچیک بین ما هست. ‫اون مشتعله.
‫و من به این باور رسیده‌ام که ‫مراقب کردن از آتشی این چنین...
‫هدف بسنده‌ای هست برای هرگونه زندگانی.
ناين مووي دانلود رايگان فيلم و سريال با لينک مستقيم .::9Movie.Wiki::.